door diaken Coen van Loon
“Filippina, Alexander en Constantia moeten elkaar ongetwijfeld een keer op straat zijn tegengekomen, ergens in de vroege jaren 1780. Het centrum van ’s-Hertogenbosch was nu eenmaal niet zo groot. Ze woonden en werkten alle drie jarenlang in de Brabantse stad. Ze bezochten er de wekelijkse markt, maakten praatjes met voorbijgangers en gingen op zondag naar de kerk. Maar Filippina, Alexander en Constantia hadden nog iets anders gemeen: ze waren alle drie ooit tot slaaf gemaakt. Als Afro-Surinamers lagen de wortels van Filippina en Alexander aan de andere kant van de Atlantische oceaan terwijl Constantia jaren voordien van het eiland Sulawesi was weggevoerd, werelden die ver weg leken van het dagelijks leven in ’s-Hertogenbosch. Ze waren bovendien niet de enigen. Net als zij leefden er vanaf de late zeventiende eeuw naar schatting een honderdtal anderen in de stad, afkomstig uit Suriname, Indonesië of een andere afgelegen plek van het Nederlandse koloniale rijk.”
Zo begint het boek ‘Vergeten verhalen: Slavernij en de koloniale ketens van ’s-Hertogenbosch’, dat op 14 november vorig jaar verscheen. Het is inderdaad een geschiedenis waarvan wij ons niet realiseerden dat die een zo belangrijke rol gespeeld. Vaak staan wij er niet bij stil dat Nederland al heel lang een multiculturele samenleving is. Net als tal van steden in Nederland, is dit het onderzoek van Den Bosch, naar haar vergeten verhalen van de slavernij.
Dit jaar zijn er diverse evenementen waarmee hieraan aandacht wordt gegeven. Eén ervan is de jaarlijkse herdenking van het slavernijverleden, georganiseerd door de Raad van Kerken Nederland en de Stichting Heilzame Verwerking Slavernijverleden. Deze herdenking wordt sinds 2023 jaarlijks gevierd, telkens in een andere stad.
Degene die deze herdenking voorbereiden ervaren dat er een nieuwe fase is aangebroken. Nieuwe generaties zoeken naar kennis over het Slavernijverleden: wat het heeft betekend en hoeveel leed en verdriet het heeft veroorzaakt. Zij willen daarnaar kijken met ogen van verbroedering en medemenselijkheid. Dat willen zij tot uiting brengen in deze viering met gebed, zang en dans. Het belooft een bijzondere viering te worden!
