In de week van zondag 26 april tot en met zondag 3 mei reisden een groep van 28 jongeren, een aantal begeleiders en een aantal “busopvullers” (volwassenen die ook graag een week naar Taizé wilden) af naar Frankrijk. Naar Taizé, een klein dorpje in Bourgondië, waar de oecumenische broedergemeenschap jongeren van over de hele wereld uitnodigt om een week lang mee te leven in gebed, stilte, eenvoud en reflectie. Na een vlotte heenreis kwamen we begin van de avond aan in Taizé, waarna we na het ontvangst konden inschrijven voor het “werk” die week, een slaapplaats kregen en onszelf konden settelen. De jongerenontmoetingen in Taizé worden veelal gedragen door ‘permanents’ (jonge vrijwilligers die langer verblijven) en iedereen wordt gevraagd een steentje bij te dragen. Dit kan van het eten klaarzetten en uitdelen tot en met koken in de ‘big kitchen’ zijn. Van afval sorteren tot allerlei taken van tenten schoonvegen en toiletten of douches schoonmaken. Van het ‘church team’ die de kerk weer in orde maakt tot en met de ‘night watch’ om de stilte te bewaren. Van werken in de moestuin of in de stilte tuin tot en met een bijdrage leveren bij de EHBO.
Naast je werktaak bestaat je dag verder uit driemaal per dag het gebed, een bijbelintroductie van een broeder en gespreksgroepen om daar over door te praten. En naast het programma nog genoeg tijd over om andere jongeren te ontmoeten, te genieten van de natuur, een wandeling of de vele Taizé spelletjes (Taizé twister op een van de vele bankjes kwam veelvuldig voor deze week).
Taizé is een plaats waar jongeren voor het eerst komen of voor de zoveelste keer. Een plek van bezinning, waar je mag ontdekken wie God is en wat belangrijk is in jouw leven. Door de vele ontmoetingen en gesprekken hebben jongeren na een hele week een voldaan gevoel en keren ze opgeladen weer naar huis. Of zoals een jongere het zei: “In Taizé leer je elkaar andersom kennen. Je gaat vrij snel hele diepgaande gesprekken voeren waarna je pas vragen gaat stellen als hoe heet je, waar kom je vandaan, hobby’s, etc. als je al een hele poos aan het kletsen bent”.
Onze groep bestond uit jongeren die voor het eerst naar Taizé gingen tot en met jongeren die al een paar keer of zelfs een tiental keer waren geweest. Ieder met hun eigen verhaal en intenties. Het mooie van Taizé is de week een opbouw heeft: op vrijdagavond is het gebed rondom het kruis en kun je letterlijk je zorgen, twijfels en intenties bij Jezus achter laten. Waarna we op zaterdagavond Pasen vieren en gesterkt met het licht van de verrijzenis terug naar huis mogen gaan. We reisden vanuit verschillende christelijke kerkgemeenschappen of zelfs vanuit een open houding zonder kerkelijke achtergrond. De oecumene, die Taizé zo hoog heeft staan, brachten we letterlijk in de praktijk door samen op reis te gaan, voor elkaar open te staan en de vragen die daaruit voortkomen ook met elkaar te delen. Het leverde begrip en interesse op, het zorgde voor net een beetje meer eenheid in de kerk.
