Liturgie in de parochie

 
“Elke liturgische viering is, als werk van Christus, de Priester, en van zijn lichaam, de Kerk, bij uitstek een heilig handelen, dat door geen enkel ander handelen van de Kerk op gelijke titel en in gelijke mate in krachtdadigheid wordt geëvenaard.”
 
Daarmee verklaart het Tweede Vaticaanse Concilie in zijn Constitutie Sacrosanctum Concilium nr 7 liturgie tot het belangrijkste speerpunt in de parochie. Alles wat de Kerk doet aan catechese, aan werk voor jongeren, voor gehuwden, aan diaconie is belangrijk en noodzakelijk. “De liturgie is evenwel het hoogtepunt waarnaar de Kerk in al haar handelen streeft en tevens de bron waaruit al haar kracht voortvloeit”(SC 10). De liturgie – en in het centrum daarvan de eucharistie – is het onbetwiste middelpunt van het kerkelijke leven.
 
Daaraan moet in de nieuwe parochie allereerst gestalte worden gegeven. De liturgie in al haar volheid moet op een plechtige wijze gevierd worden in de parochiekerk waarbij in respect voor de liturgie van de Kerk alle mogelijkheden die de heilige boeken bieden ten volle worden benut. Het is daarbij nodig dat de clerus en de gelovigen dieper doordringen in het hoe en het waarom van de diverse riten, gebeden en gezangen zodat men van binnenuit gaat streven naar een liturgie die werkelijk het verheven centrum van de parochie is.
 
Alle andere activiteiten moeten de mensen in de parochie naar de liturgie toe leiden. Iedere gelovige moet zich tot de liturgie getrokken voelen om daarna, in de liturgie gevoed door Christus zelf, met vrucht actief te zijn op de diverse terreinen van het christelijk leven.
 
De diocesane Dienst Liturgie wil de parochie behulpzaam zijn om de liturgie ook werkelijk als beleefd middelpunt van de parochie te kunnen vieren, in eenheid met heel het bisdom, in eenheid ook met de wereldkerk.