Aandachtspunten bij een nieuwe parochie

Het bundelen en omvormen van parochies tot een nieuwe parochie is niet primair een organisatorische maatregel of een herschikken van gebouwen en pastores. Centraal staat het opbouwen van een geloofsgemeenschap rondom een nieuw centrum van parochieleven. Het proces om te komen tot de nieuwe parochie vraagt om ontwikkelingsruimte waarin een goede balans gezocht moet worden tussen het besef van 'het moet anders' (urgentie) en de kansen die een nieuwe parochie biedt.

Het beleidsplan 2009 noemt als aandachtspunten hierbij:

  1. Het opbouwen van een centrum van parochieleven en zorgen dat dit zowel materieel als spiritueel 'toegerust' is voor de toekomst.
  2. Het -met respect voor ieders eigen functie of ambt, verantwoordelijkheid en talenten- formeren van een krachtig en gezond pastoraal team. Dit team zal samenwerken met parochianen, met name de vrijwilligers, om de nieuwe parochie vorm te geven. Het team werkt vanuit een gelovige kerkelijke houding. Het team gaat voor in het streven naar groeien in geloof. Hiertoe is het samen bidden, bezinnen en delen van ervaringen een wezenlijke activiteit van het team.
  3. Het werken aan communio. Aldus samenwerkend, uitgaande van complementariteit met behoud van ieders eigen verantwoordelijkheid, scheppen parochianen en pastoraal team de ruimte om hun gezamenlijke opdracht te vervullen.
  4. Ruimte en begrip voor de pastoor en de andere leden van het pastoraal team, die een deel van hun energie en tijd gericht besteden aan die opbouw.
  5. Tijd en middelen voor permanente vorming van het pastoraal team.
  6. Het stimuleren van betrokkenheid van parochianen uit het hele parochiegebied bij het geloofsleven, dat opgebouwd wordt in en vanuit het centrum van parochieleven. Gemeenschap vormen rond Jezus Christus veronderstelt dat je elkaar leert kennen en vertrouwd raakt met elkaar.
  7. Vorming van kosters, lectoren, misdienaars en acolieten en andere vrijwilligers.
  8. Het zorgen voor een goed vrijwilligersbeleid, waarin mensen 'pro Deo' hun taak verrichten en ook bereid zijn om mee te veranderen wanneer de nieuwe parochie daarom vraagt.
  9. Het stimuleren van communicatie en overleg. Op basis van hun -met doopsel en vormsel- gegeven verantwoordelijkheid zijn parochianen, weliswaar als eerste geroepen om het christelijk leven vorm te geven in het gezin en de samenleving, eveneens mededragers van het pastoraat. Het pastoraal team overlegt met hen om activiteiten op elkaar af te stemmen, om elkaar te informeren over wat er in de parochiegemeenschap leeft.
  10. Het ruimte bieden voor en concreet invulling geven aan nabij pastoraat, onder meer in persoonlijke ontmoetingen en in de vorm van huisbezoek. Op zoek gaan naar vormen die persoonlijk contact stimuleren, zoals mogelijk een periodieke inloopavond in het parochiecentrum.
  11. Het stimuleren van de ontwikkeling van geloofskernen in het parochiegebied.
  12. Het herijken van de liturgie door de liturgische gebruiken opnieuw te bezien, vanuit het gebruik van de officiële liturgische boeken. Speciaal wordt hierbij gewezen op de mogelijkheden die de officiële liturgische boeken bieden om te voorzien in de behoefte aan kindvriendelijke liturgie.
  13. Het, al dan niet samen met andere (nieuwe) parochies in de omgeving, bieden van gericht pastoraat voor jeugd en jongeren, huwelijk en gezin.
  14. Naast de parochiekerk is het mogelijk dat een ander kerkgebouw een specifieke ondersteunde rol vervult voor het geloofsleven (bijvoorbeeld specifieke jongerenvieringen en –activiteiten, alsook Mariavieringen en vieringen die een relatie leggen met een bepaalde heilige).
  15. Het met respect omgaan met en zoveel mogelijk bevestiging bieden aan wat er aan geloofsleven in de 'oude parochies' is, mits dit past in het kader van het bouwen aan de nieuwe parochie.
  16. Het bieden van sacramentele bediening en uitvaarten in kerken anders dan de parochiekerk aan degenen die daar uitdrukkelijk om vragen.
  17. Het, voor zover het de vorming van de nieuwe parochie niet in de weg staat, recht doen aan de voormalige (parochie)gemeenschappen rondom de kerkgebouwen die zich in de parochie bevinden. Dit kan onder meer door die kerkgebouwen een functie te laten behouden, bij voorkeur ook door de zondag met de Eucharistie te vieren of anders als kapel (bidden, dopen, trouwen, rouwen).