Nieuws

01 JUL

Column Mgr. De Korte: In verbondenheid met Petrus

​Eind juni vierde de Kerk het hoogfeest van Petrus en Paulus. Wij stonden stil bij deze belangrijke apostelen uit het begin van onze geloofsgemeenschap. Beide heiligen verbinden ons ook heel bijzonder met Rome waar zowel Petrus als Paulus hebben gewerkt en omwille van hun getuigenis van Christus de marteldood zijn gestorven.

Binnen de katholieke traditie geldt Petrus als de eerste bisschop van Rome. In het Nieuwe Testament komen de contouren van het leven van Petrus in beeld. Hij is visser maar wordt door Jezus geroepen om visser van mensen te zijn. Petrus is zeker geen supergelovige. Want als Jezus is gearresteerd, ontkent hij tot driemaal toe bij Jezus te horen om zo zijn eigen hachje te redden. Toch krijgt Petrus na de opstanding van Christus een nieuwe kans en krijgt hij de dienst van de leiding. Christus kan hem voor het leiden van de Kerk gebruiken na vergeving van schuld.

Actuele Petrus
Al weer meer dan zes jaar is paus Franciscus de bisschop van Rome en heeft hij daarmee de rol van de actuele Petrus in ons midden. De persoon en het beleid van onze paus bemoedigen velen binnen de Kerk maar ook ver daarbuiten. Vanaf het begin is duidelijk dat zijn naam staat voor een programma. Evenals de heilige Franciscus van Assisi heeft onze paus immers bijzonder aandacht voor armen maar ook voor de zorg voor deze wereld als Gods schepping. Keer op keer vraagt de paus om alle onverschilligheid achter ons te laten en gevoelig te zijn voor de noden van de meest kwetsbare mensen maar ook om zorg te hebben voor moeder aarde die ons draagt en voedt.

Deze noties doen het goed bij veel gelovigen maar ook bij veel ongelovigen in ons land en geven onze paus een ‘progressief’ imago. Toch lijkt het mij noodzakelijk om op dit punt een belangrijke nuancering aan te brengen. Want de spiritualiteit van de paus is veel klassieker dan velen denken of voor waar zouden willen hebben. Ik noem zijn krachtige veroordeling van abortus, zijn veelvuldig spreken over de duivel en zijn optreden als biechtvader maar ook als biechteling. Veel Nederlanders, ook veel vaderlandse katholieken, kunnen met deze aspecten veel minder goed uit de voeten. In ieder geval maken zij duidelijk dat het plakken van één etiket op de paus de man in kwestie enorm onrecht doet.

Kritiek
Naast waardering voor de paus, klinkt er ook regelmatig kritiek. Niet allen kunnen hem waarderen. Zo zou de paus onduidelijk zijn in zijn visie op het huwelijk en recent nog was er kritiek te horen op zijn opstelling met betrekking tot de islam. Wat mij betreft is de katholieke traditie sterk genoeg om een stevige discussie aan te kunnen. En paus Franciscus zal de eerste zijn om te erkennen dat over zijn visie dialoog mogelijk is. Juist als jezuïet weet hij van de ‘onderscheiding des geesten’. Door gebed en onderling gesprek kunnen wij ontdekken wat Gods Geest, in het licht van Schrift en traditie, vandaag tot de Kerk zegt.

Er zijn echter pauscritici die ieder besef voor verhoudingen hebben verloren. In bepaalde publicaties wordt gesteld dat de paus zou bijdragen aan ‘leerstellige chaos’ en zelfs ketterijen zou verkondigen dan wel bevorderen. Met dergelijke kritiek wordt iedere vruchtbare dialoog over de juiste koers van de Kerk, met name op ethisch terrein, in de kiem gesmoord. Spreken over de paus als ketter blokkeert immers ieder serieus gesprek. Ik hoop en bid dat rooms- katholieken, niet in de laatste plaats onze priesters en diakens, deze onvruchtbare weg links laten liggen. Uit verbondenheid met onze huidige Petrus maar ook om het zoeken en vinden van de goede route voor de Kerk van vandaag en morgen.

Mgr. dr. Gerard De Korte

 

01-07-2019