Nieuws

16 APR

Column Mgr. De Korte: God is onvoorwaardelijk trouw

​Wij mensen willen het niet graag horen maar wij zijn kwetsbaar en tijdelijk. Alle leven op aarde is immers sterfelijk. Midden in dit leven zijn wij door de dood omgeven. Maar christenen zijn eigenwijs. Zij draaien het gezegde om: midden in de dood zijn wij door het leven omgeven. Of beter: zijn wij door het Leven met een hoofdletter, zijn wij door God, omgeven. Hij is de oorsprong en de bestemming van ons bestaan, Schepper en Voltooier. Hij is de Alfa en de Omega; de eerste en de laatste.

Waarom zijn christenen zo eigenwijs? Waarom durven zij te zeggen dat niet de dood maar God het laatste woord heeft? Uiteindelijk heeft dat te maken met het vertrouwen in de trouw van God. In de geschiedenis van Israël is die trouw steeds weer aan het licht gekomen. God blijft trouw ook als zijn volk afdwaalt en ontrouw wordt. God verbreekt zijn verbond niet maar wil dat verbond steeds weer bevestigen en vernieuwen. Keer op keer schenkt de Heer aan zijn mensen vergeving en biedt Hij Israël nieuwe kansen van leven.

Leven voor de ander
Christenen zien Gods trouw bij uitstek in de persoon en het leven van Christus. Tijdens zijn openbaar leven is Jezus beschikbaar voor armen en zieken; voor zondaars en uitgestoten mensen. Jezus leeft volkomen vanuit zijn biddende relatie met de Vader en kan zo zijn roeping waarmaken: leven voor God en de naaste  Hij is gevende en vergevende liefde tot op het kruis van Golgotha. Op de Paasmorgen wordt die liefde voor kwetsbare en falende mensen bevestigd. De gestorven Christus is niet in de dood achter gebleven. Zoals Lucas schrijft in zijn evangelie: “Waarom zoeken jullie de Levende onder de doden. Hij is niet hier. Hij is verrezen.”

Pasen wil overigens niet zeggen dat een dood lichaam levend is geworden en opnieuw is gestorven. Neen, het is anders, geheimvoller. Christus is door de dood heen gegaan en heeft een leven verworven waar de dood geen greep op heeft. Dat leven kennen wij niet. Immers, zoals eerder gezegd, de gehele schepping, inclusief wij mensen, is aan de dood gewijd.

Stamelen
Uiteindelijk kan ik over het opstandingsleven van Christus alleen maar stamelen. De apostel Paulus probeert het in een van zijn brieven te duiden met het beeld van de graankorrel en de aar. Ook het beeld van de pop en de vlinder wordt in de traditie van de Kerk gebruikt. Deze beelden uit de natuur willen duidelijk maken dat er sprake is van continuïteit met het aardse leven van Jezus en tegelijk ook van radicale discontinuïteit. Het Paasfeest vormt een groot geheim en tegelijkertijd het hart van het christelijk geloof. Christus is thuisgekomen bij de Vader. God is trouw aan zijn Zoon.

Het Paasfeest betekent niet alleen dat het leven van Jezus bij God tot voltooiing is gekomen. Het feest betekent ook een belofte voor allen die met Christus verbonden zijn. In de jonge Kerk kende men nog vooral de volwassendoop. Tegen die achtergrond schrijft Paulus in de Romeinenbrief over de doop als een met Christus sterven en tot nieuw leven verrijzen. De dopeling verdrinkt als het ware in het doopwater om tot een vernieuwd leven op te staan. Een en ander impliceert dat in het christelijk leven niet zozeer de dood als wel de doop de grote breuk vormt.

Trouw weerspiegelen
Door het doopsel zijn wij hecht verbonden geraakt met Christus. Om Paulus nog een keer te citeren: niet ik leef, maar Christus leeft in mij. En dat leven is een leven dat God vasthoudt tot over de grens van dit aardse leven heen. Het is goed als wij de trouw van God in een liefdevol en trouw bestaan weerspiegelen.

Mgr. dr. Gerard De Korte

 

16-04-2019