Nieuws

26 OKT

Column Mgr. De Korte: De breedte van de Kerk

​Als bisschop reis ik voortdurend kriskras door het bisdom en ontmoet katholieken van allerlei pluimage. Katholieken zijn er in soorten en maten. Ik heb dat ook in de afgelopen tijd weer mogen ervaren.

Eind september was ik uitgenodigd door Opus Dei om een lezing te houden over het katholiek sociaal denken op het landgoed Zonnewende te Moergestel. Opus Dei roept bij veel mensen negatieve associaties op. Heel snel vallen termen als elitair, gesloten en ultraconservatief. Op Zonnewende trof ik een groep hoffelijke mensen aan die uitermate genuanceerd waren tijdens de dialoog na de lezing. Alles bijeen reed ik met een positief gevoel terug naar huis. Dankbaar voor een groep katholieke gelovigen die de heiliging van het dagelijks leven tot de kern van hun bestaan hebben gemaakt.

Oogstdankviering
Kort daarvoor had ik in het dorpje Liempde bij Boxtel een Oogstdankviering gecelebreerd. Een mooi aantal oudere én jongere agrariërs waren tijdens deze Eucharistie aanwezig. Een heel ander gezelschap dan in Zonnewende. In Liempde ontmoette ik een groep nuchtere Brabantse boeren die met hard werken hun bedrijf runnen en zo goed en gezond voedsel leveren aan de burger. Bij het koffiedrinken was er openheid om ook te spreken over de vergroening van de landbouw en de oproep van paus Franciscus om zorgvuldig om te gaan met Moeder Aarde als ons gemeenschappelijk huis.
 
Recent was ik in Eindhoven bij een muziekmiddag ter ere van de 85ste verjaardag van Huub Oosterhuis. In het Muziekgebouw waren 1000 mensen  bijeen gekomen om uit volle borst de liederen van Oosterhuis te zingen. Evenals Dr.de Reuver, de scriba van de PKN, was ik uitgenodigd een kort woord te spreken.  Ik weet dat menig katholiek de liederen van Oosterhuis maar matig kan waarderen. Oosterhuis werkt bij hen nog steeds als een rode lap op een stier. Zijn breuk met onze Kerk heb ik altijd als tragisch beleefd. Maar zeker zijn oudere liederen worden door een rechtzinnige geloofsvisie gevoed. Deze liederen worden in tal van parochiekerken in ons bisdom, en elders in ons land, nog steeds graag gezongen.

Waarheid en liefde 
In een korte tijdsspanne ontmoette ik hoogkerkelijke katholieken van Opus Dei, nuchtere Brabantse katholieken van het platteland en moderne katholieken met een grote waardering voor de muziek van Huub Oosterhuis. En opnieuw besefte ik de breedte van onze Kerk. Allemaal mensen die door het doopsel met de drie-ene God verbonden zijn geraakt. Allemaal mensen op wie Christus zijn hand heeft gelegd en die door Hem zijn aanvaard. Katholieken met een eigen accent en een eigen kleur. Maar allemaal geraakt door de persoon en de boodschap van Jezus Christus.

Als wij dat beseffen moet dat natuurlijk consequenties hebben voor de omgang met elkaar. De waarheidsvraag blijft staan en het onderling debat mag stevig gevoerd worden maar tegelijkertijd ook met respect en hoffelijkheid. Want wat is waarheid zonder liefde? Als Christus ieder van ons vasthoudt, zullen ook wij elkaar moeten vasthouden Het getuigt van diepe wijsheid, zo lijkt mij, om uitermate terughoudend te zijn in ons oordeel over het geloof of ongeloof van een medemens. Uiteindelijk kan alleen God de harten proeven en zijn er zelfs mensen van wie God alleen het geloof kent.

Mantel
Binnen onze brede Kerk bestaat eenheid in verscheidenheid. Het kan verrijkend zijn te ontdekken welke wijsheid Gods Geest ons aanreikt in het geloof van de mens naast ons. Onze Kerk wordt traditioneel vergeleken met een zorgende moeder. Zij spreidt haar mantel uit over allen die leven in vriendschap met Christus. Laten wij vanuit dat besef gestalte geven aan de Kerk van ’s-Hertogenbosch.

Mgr. dr. Gerard de Korte

 

26-10-2018