Nieuws

27 JUN

Column mgr. De Korte: Een plek onder de zon

De afgelopen maand zal ik niet snel vergeten. Bij gelegenheid van de roze zaterdag in ’s-Hertogenbosch had ik, onder strikte condities, toestemming gegeven om de kathedraal te gebruiken voor een oecumenische gebedsdienst aan het begin van de dag.

Toen dat nieuws naar buiten kwam, was er veel bijval maar ook groeiende verontrusting. Om de bezorgde priesters en andere gelovigen gerust te stellen, schreef ik tijdens het Pinksterweekend een brief. Maar deze brief over mijn beweegredenen heeft helaas niet de gewenste rust gebracht. Omwille van de eenheid binnen mijn bisdom, met name ook de eenheid tussen de bisschop en zijn priesters, voelde ik mij gedwongen om de toestemming in te trekken. Een viering in de Sint Jan met een zegen door de bisschop bleek een brug te ver. Homoseksualiteit blijkt binnen de rooms- katholieke gemeenschap nog steeds een open zenuw.

Het is te vroeg voor een evaluatie van de afgelopen maand. Dat is iets voor later dit jaar. Ik zal dan tevens wegen zoeken om de dialoog aan te gaan met de homoseksuele gemeenschap in het algemeen en katholieke homoseksuelen in het bijzonder. Vandaag alleen nog een woord over mijn motivatie om de kathedraal ter beschikking te stellen. Natuurlijk was dat niet om te buigen voor een libertijnse cultuur. Veeleer dacht ik aan de homoseksuele parochianen die ik door de jaren heen heb ontmoet. Mannen en vrouwen die vaak worstelen met hun geaardheid maar ook snakken naar een beetje geluk en een plek onder de zon. Juist voor hen moet de Kerk een liefdevolle moeder zijn. Een trouwe moeder ook al kan zij het gedrag van haar kinderen niet altijd begrijpen of goedkeuren.

Zomer
Als wij het hebben over een plek onder de zon, denkt menigeen aan de hittegolf van vorige week. Sommigen genieten van tropische temperaturen maar voor anderen, vooral zieken en ouderen, is het al gauw te warm. In ons gematigde land zijn ook extreme temperaturen gelukkig nooit van lange duur. Binnenkort begint de zomerperiode. Nog enkele weken en de scholen sluiten voor een aantal weken de deuren. Na een jaar hard studeren gaan de leerlingen genieten van een welverdiende vakantie. Dat geldt ook voor veel andere Nederlanders. In de maanden juli en augustus wordt ook het kerkelijk werk gelukkig wat minder hectisch. Geen lezingen en bijna geen vergaderingen. Ikzelf verheug mij op meer tijd om te lezen en te schrijven. Maar ook om nieuwe mensen te ontmoeten en zo het bisdom ’s-Hertogenbosch nog beter te leren kennen.

De komende zomerperiode biedt ook gelegenheid om meer tijd vrij te maken voor gebed en meditatie. Vakantie kan zo ook verbonden worden met het aloude deo vacare, vrij zijn voor God. Voor een bisschop, maar het geldt voor alle bekleders van een kerkelijk ambt, is het belangrijk om een biddend mens te blijven. Zo blijf ik mij bewust allereerst een geestelijke ambt te bekleden en probeer ik te voorkomen in technocratisch en bureaucratisch vaarwater te komen. Al nadenkend over de zomer schoot mij ook een prachtige titel voor Jezus te binnen. In onze christelijke traditie heet Christus de zon der gerechtigheid. In de afgelopen maand, die niet de gemakkelijkste maand van mijn leven is geweest, heb ik mij aan Hem vastgehouden. Beter is te zeggen dat Hij mij heeft vastgehouden.

Mgr. Dr. Gerard De Korte

 

27-06-2017