Nieuws

04 AUG

Jongeren van Bisdom Den Bosch brengen een bezoek aan Auschwitz!

Jongeren van Bisdom Den Bosch brengen een bezoek aan Auschwitz!

De jongeren van Jong Bisdom Den Bosch brachten tijdens hun pelgrimage naar de WJD een bezoek aan het concentratie kamp Auschwitz. Een bijzondere dag waarin de Jongeren kennismaakten met de gruwlijkheden die in het concentratiekamp plaatsvonden. Een van de jongeren Rosalie Mulder schreef een blog over haar ondervindingen.
 
Woensdag 20 juli
De eerste dag van onze reis gingen we naar het concentratie kamp, een heftige snelle mentale switch waar je, je op moet voorbereiden. Voordat je onder de poort gaat is er een bepaalde sfeer die direct aangrijpt. Ik kreeg overal kippenvel. Te bedenken dat dit 70 jaar geleden realiteit was en dat jij het zelf had kunnen zijn. Doordat we met zoveel groepen tegelijk aanwezig waren en in rijen liepen probeerde ik mij in te denken hoe het was om destijds daar te lopen. Omhoogkijkend naar de lucht, de vogels, vrijheid. Vooruitkijkend zonder enig besef van wat komen ging.
Waar de toekomst was uitgestorven.
 
Na een bezoek aan het eerste kamp Auschwitz met he bekende bord ‘arbeit macht frei’. Brachten we ook een bezoek aan Auschwitz II, of te wel Birkenau.
Hier stonden veel meer barakken. In het begin alles van steen en verderop houten barakken. De barakken zagen eruit als kippenschuren en daar zat dan 700 man ingepropt. Het idee is al misselijkmakend. Terwijl wij Birkenau in liepen maakte dit in eerste instantie minder indruk op mij dan Auschwitz I. Tot we op het einde van de lange weg kwamen, waar de mensen naartoe werden gebracht die meteen de ovens in gingen. Hier stond een monument waar wij met zijn allen even stil stonden.  01.IMG_6973.JPG

Op dit monument stond de tekst: 
Laat deze plaats eeuwig een kreet van wanhoop zijn en een waarschuwing aan de mensheid. Hier hebben de nazi’s omstreeks anderhalf miljoen mannen, vrouwen en kinderen vermoord.
Voornamelijk Joden uit verschillende Europese landen. Auschwitz – Birkenau 1940 – 1945 

Op dit monument lagen steentjes. Een Joods gebruik om te herdenken. De Plusgroep had met een activiteit dezelfde soort steentjes geschilderd. Zij legde deze op het monument terwijl er een bijpassend gedicht voorgelezen werd.
 
Het feit dat gehandicapten er in die tijd niet mochten zijn zette mij aan het denken over mijn epilepsie en of ik destijds ook meteen afgevoerd zou worden. De omgeving, de gedichten en dit idee drong diep in mij door.
 
Zoveel doet die plek met je. Het grijpt je met hart en ziel aan.

04-08-2016