Nieuws

17 AUG

Open brief aan Henk Degen

​Geachte Heer Degen,

De aantijgingen aan het adres van bisschop Jan Bluyssen hebben u in het hart getroffen, zo schrijft u in een open brief in het Brabants Dagblad. Dat geldt ook voor ondergetekende en onze bisschop Antoon Hurkmans. Mgr. Hurkmans krijgt van diverse kanten het verwijt van passiviteit in deze kwestie, ondanks dat klager ‘Jos’ weinig geloofwaardig overkomt. U doet er nog een flinke schep bovenop en beschuldigt bisschop Hurkmans van “verradelijke dubbelheid” en van “partij kiezen voor de klager en tegen bisschop Jan Bluyssen”.

Zoals u weet hebben de bisschoppen zich gecommitteerd aan de Commissie Deetman. Een van de uitvloeiselen hiervan is dat de bisschoppen in alle gevallen het advies van de klachtencommissie zullen overnemen, om aldus de onafhankelijkheid te garanderen. De klacht van ‘Jos’ tegen Bluyssen werd door de Klachtencommissie afgewezen bij gebrek aan steunbewijs. Tevens meende de commissie dat de klacht wel authentiek en geloofwaardig was.

Bisschop Hurkmans kon niet anders doen dan dit advies onverkort overnemen: geen erkenning van de klacht wegens gebrek aan steunbewijs, en tegelijk klager ‘Jos’ wel geloofwaardig achten. Dit laatste heeft hij geuit in een pastorale brief gericht aan klager ‘Jos’.

U beroept u op een langdurige ervaring als hoofd van de Kerkelijke Rechtbank van ons bisdom en als gedelegeerde van Hulp en Recht en meent derhalve recht van spreken te hebben. Dat lijkt mij juist. Als er iemand is die weet hoe de vork in de steel steekt, bent u het wel. Des te onbegrijpelijker is dat u bisschop Hurkmans van ”verraderlijke dubbelheid” beticht, terwijl u weet dat hij niet anders kon dan, in navolging van de Klachtencommissie, de klacht niet erkennen, maar klager wel geloofwaardig achten. Zelf een onderzoek instellen behoort niet tot de mogelijkheden in verband met de afspraken met Deetman en om de onafhankelijkheid te waarborgen.
Op deze manier kun je het nooit goed doen. Aanvankelijk werd het schandelijk bevonden dat de bisschop, ondanks dat de klacht afgewezen was, de klacht desalniettemin niet erkende en de man geen compensatie gaf. Een dag later werd het schandelijk bevonden, dat de bisschop de man serieus had genomen. Tot nu toe werd de bisschop geprezen om zijn pastorale houding jegens mensen wier klacht afgewezen was. De bisschop heeft niet anders gehandeld dan in alle andere gevallen. Ik kan dat van u niet zeggen. We hebben niets van u vernomen toen er beschuldigingen aan het adres van bisschop Jan Ter Schure - die u toch ook gediend hebt - werden gericht, terwijl u in uw brief aan onze bisschop schrijft dat hij “primair de aangeklaagde dient te respecteren en zijn goede naam en faam verdedigen”.

Dit soort selectieve verontwaardiging kom ik vaker tegen. Het Eindhovens Dagblad meende de kwestie maar te moeten laten liggen, omdat de feiten niet helder waren. Een merkwaardige redenering. De beschuldiging aan het adres van Ter Schure bleek geheel uit de duim gezogen van NRC’s Joep Dohmen. Geen feiten, geen smoking gun, maar alleen een ondeugdelijke reconstructie van Dohmen. Maar dat was geen reden om ‘de kwestie maar te laten liggen’, integendeel, het werd breed uitgemeten. Toen het hele verhaal uit de lucht gegrepen bleek te zijn, hoorden we er niets meer van vernomen; geen correctie, geen excuus.

De naam van Bluyssen is ondanks alles toch besmeurd door het ongeloofwaardige verhaal van ‘Jos’. Dat is tragisch en betreurenswaardig. Het is terecht dat je opkomt voor de goede naam van Bluyssen. Maar had je dat niet kunnen doen zonder bisschop Hurkmans en plein public af te vallen? Je had hem toch gewoon een brief kunnen schrijven. Dat hebben anderen ook gedaan en die hebben allen keurig een antwoord ontvangen. Maar nee, in plaats daarvan kies je ervoor middels een open brief in een krant hem publiekelijk af te vallen, terwijl hem in deze niets te verwijten valt. Beschamend. Ik zeg het je openlijk, omdat een open brief een publieke reactie rechtvaardigt.

Vriendelijke groet,
+Rob Mutsaerts
17-08-2015