Nieuws

19 APR

Uit de Vastenbrief: Het Paastriduüm

Het Paastriduüm: Jezus volgen op Zijn weg door lijden, kruis en dood heen naar de intense vreugde van de Verrijzenis 

"Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen – het was nog donker – bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold" (Johannes 20,1).

De drie dagen Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Eerste Paasdag vormen liturgisch gezien zeer intensieve dagen. Het zijn voor christenen de kerndagen van het jaar, waarop wij centrale geloofsmysteries vieren, die van zo groot belang zijn voor het leven van ons als gedoopten. Deze dagen heten samen wel het Paastriduüm.

De liturgische kleur wisselt in snel tempo van wit naar rood, paars en weer wit. Deze kleurwisseling staat symbool voor de snelle opeenvolging van gebeurtenissen in het leven van Jezus en van geloofsmysteries tijdens die dagen, die ons gelovigen diep raken. Op Witte Donderdag (wit, de kleur van feest) vieren we vol dankbaarheid het Laatste Avondmaal van Jezus, waarmee Hij de eucharistie en het sacrament van het priesterschap heeft ingesteld. Op Goede Vrijdag (rood, de kleur van bloed) staan we vol huivering stil bij het lijden en sterven van Jezus. Zijn lijden heeft een verlossende betekenis. Voor ons heeft Hij Zijn kruis gedragen. De Stille Zaterdag is een sobere dag waarop we alles wat heeft plaatsgevonden laten bezinken en in stilte wachten op de Paasnacht. De grote groep van getuigen van de dood van Jezus meenden dat na de graflegging van Jezus alles uit was. Nog steeds en ook in onze tijd menen veel mensen dat na de dood alles uit is...

Maar vroeg in de morgen ging Maria Magdalena naar het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold. Na aanvankelijke verbazing en verwarring kwamen de leerlingen door de verschijningen van de verrezen Christus tot de overtuiging en het inzicht dat Christus verrezen is! Lumen Christi, licht van Christus, zingt de kerkgemeenschap al eeuwen lang terwijl de priester of diaken tijdens de Paaswake in de Paasnacht de brandende paarskaars het kerkgebouw binnen draagt. Het licht van de verrezen Heer is in staat de duisternis in ons leven te verdrijven. De kracht van Christus’ verrijzenis is uiteindelijk sterker dan alle menselijke schuld en beperking. Dat schenkt, temidden van lijden, schaamte en verdriet, hoop en vertrouwen.

We maken nog kort attent op een tweetal aspecten van wat we gedurende de Goede Week mogen vieren. Het eerste is de snelle wisseling in gezindheid in de loop van deze week. Tijdens de intocht op een ezel in Jeruzalem omstuwen de mensen Jezus en jubelen: "Hosanna, Zoon van David, gezegend Hij die komt in de naam van de Heer! Hosanna in den hoge!" (Matteüs 21, 1-11). Op Palmzondag gedenkt de liturgie deze intocht. Maar vijf dagen later, op Goede Vrijdag, wordt Jezus voor de landvoogd geleid. Op de vraag van Pilatus aan de menigte: "Wat zal ik doen met Jezus, die de Christus genoemd wordt?" schreeuwen allen: "Aan het kruis met Hem!" (Matteüs 27, 15-26). Hoe is dat mogelijk, deze wisseling van enthousiaste jubel naar felle afwijzing? Wat een tragiek. Is onze tijd beter? En wij? Zijn wij trouw in onze vriendschap en in ons geloof, staan wij voor ons jawoord, ook wanneer het moeilijk wordt?

Dan het tweede. In het evangelie van de Eerste Paasdag lezen we: "Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen – het was nog donker – bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold." (Johannes 20, 1). De woorden "het was nog donker" lijken eenvoudig te duiden op het vroege tijdstip in de morgen. Maar deze woorden krijgen bij de evangelist Johannes nog een andere, meer symbolische lading. Blijft er over ons leven geen duistere nevel als er geen perspectief is dat boven dit leven uitgaat? "Vrouw, waarom schrei je? Wie zoek je?" hoort Maria Magdalena zeggen als ze verslagen ronddoolt in de tuin bij het graf. En pas als Jezus haar bij haar naam noemt, gaan Maria’s ogen open voor de verrezen Heer (vgl. Johannes 20, 11-18). Zou ons leven zonder de liefde van God niet arm en duister zijn? Horen wij Zijn stem in ons leven? Het Paasfeest verkondigt ons de verrijzenis van Christus en brengt zo licht in het leven van mensen. Dit licht van Christus verdrijft de duisternis.

Uit: Vastenbrief van de Nederlandse bisschoppen 2011 "Kerk van God en Kerk van mensen; Een vastenbrief ter bemoediging". Voor een overzicht van liturgie in de Goede Week, zie dit bericht.
Afbeelding: “Ecce homo” Antonio Ciseri (1821–1891)
19-04-2011