Nieuws

19 JAN

Huwelijk en Gezin: veelgestelde vragen

Binnenkort gaan jullie trouwen voor de Kerk. Je hebt er dus voor gekozen om het sacrament van het huwelijk te ontvangen. Maar wat is dat nu eigenlijk? En wat voegt het toe aan een burgerlijk huwelijk? Hieronder alles op een rij.

1. Een sacrament, wat is dat eigenlijk?
2. En wat is het sacrament van het huwelijk dan precies?
3. Wat beloven we aan elkaar?
4. Wie geeft het sacrament?
5. Ik ben wel gelovig maar mijn vriend(in) niet. Kunnen we toch voor de Kerk trouwen?
6. Ik ben katholiek, maar mijn vriend(in) is protestants. Kunnen wij voor de Katholieke Kerk trouwen?
7. Wij willen in het buitenland trouwen voor de Kerk. Hoe moeten we dat aanpakken?

1. Een sacrament, wat is dat eigenlijk?
In het woord sacrament zit het woord ‘sacrare’, dat is het werkwoord ‘heiligen’ of ‘toewijden’. Je kunt het vergelijken met een pen. Het is een middel waardoor je genade kunt ontvangen, zoals er inkt door een pen komt. Maar let wel, net zoals je de dop van de pen moet halen als je wilt gaan schrijven, dien je ook voor het ontvangen van genade je hart te openen. Je moet dus geloof hebben in God en bidden en vertrouwen dat Hij je zal helpen en genade geven. Niet alleen op je huwelijksdag, maar vooral als je elkaar wel ‘achter het behang kan plakken’ en je de kracht hard nodig hebt. <terug>


2. En wat is het sacrament van het huwelijk dan precies?
Ieder die trouwt voor de wet doet dat ‘voor altijd’. Toch is het in feite niet meer dan het opstellen van een contract dat weer ontbonden kan worden. Het enige wat je belooft is om trouw ‘alle plichten te vervullen die de wet je als gehuwden stelt’. In de Kerk staat ook een wet voorop: de wet van de liefde. De Kerk ziet het huwelijk als een verbond. Je verbindt je aan elkaar in ware liefde. Je belooft elkaar lief te hebben, tot….het eind. Er is geen weg terug. Als je het sacrament van het huwelijk aan elkaar hebt toegediend is dat voor altijd. Het kan het niet meer ontbonden worden, tenzij een van beiden sterft. Dat lijkt eigenlijk niet reëel. En dat is dan ook precies wat de leerlingen tegen Jezus zeiden toen Hij dit zo instelde: “Als de verhouding tussen man en vrouw zó is, kan men beter niet trouwen” (Matteüs 19, 10). Menselijkerwijs is dat ook zo. Maar we hoeven het niet alleen te doen. Juist door het sacrament krijg je kracht van God.
De officiële tekst van de Kerk over dit sacrament zegt: “Het sacrament van het huwelijk duidt de vereniging van Christus met de kerk aan. Het geeft aan de echtgenoten de genade elkaar te beminnen met de liefde waarmee Christus zijn kerk bemint; de genade van het sacrament vervolmaakt aldus de menselijke liefde van de echtgenoten, versterkt hun onverbrekelijke eenheid en heiligt hen op de weg naar het eeuwig leven.” (KKK 1661). <terug>

3. Wat beloven we aan elkaar?
Een onverbreekbare relatie aangaan is niet zomaar wat. Daarom stelt de priester, vóór de huwelijkssluiting een paar belangrijke vragen:
Bent u uit vrije wil… ?
Echte liefde is vrij om ‘ja’ of ‘nee’ te zeggen. Je kunt niet van iemand houden als de liefde is opgelegd. Het kan zijn dat je ouders de ander een fantastische partij voor je vinden en je pushen tot een huwelijk. Maar de onvrijheid kan ook in jezelf liggen. Als je het gevoel hebt dat je niet echt de vrijheid hebt om de relatie te verbreken terwijl je dat wel zou willen, klopt het ook niet. Ga in zo’n geval op zoek naar iemand die je kan helpen om de juiste keus te maken.
Bent u bereid elkaar lief te hebben…?
Liefde is niet op de eerste plaats een gevoel, maar vooral een besluit: of je nu arm of rijk wordt, ziek of gezond. Het gaat om het geven van jouw liefde aan de ander. Daarom vraagt de Kerk: “wíllen jullie echt van elkaar houden?” Daarbij is het wezenlijk dat je liefde trouw is: alléén voor deze ene persoon. Niet alleen nu, maar …tot de dood jullie scheidt.
Bent u bereid kinderen te aanvaarden…?
Een wezenlijk kenmerk van de liefde is dat ze vruchtbaar is en dat ze ook anderen wil laten delen in het geluk. Kinderen zijn een logisch gevolg van de seksuele eenwording van man en vrouw en horen dus bij het huwelijk. Zo heeft de Schepper ons gemaakt. Die openheid naar kinderen toe is wezenlijk voor een huwelijk. Dit betekent niet dat als het niet lukt om kinderen te krijgen, je huwelijk ongeldig zou zijn. Wel blijft het ook dan belangrijk dat je het verlangen hebt om, op welke manier dan ook, vruchtbaar te zijn. Bijvoorbeeld door mensen op te vangen die maatschappelijk gezien uit de boot vallen. <terug>


4. Wie geeft nu het sacrament?
Wat heel bijzonder is aan het sacrament van het huwelijk, is dat je het elkaar toedient. Alle andere sacramenten (eucharistie, doopsel, vormsel, ziekenzalving, boete en verzoening en de priesterwijding) ontvangen mensen uit handen van een priester (of diaken). Met het uitspreken van de trouwbelofte ben je eigenlijk zelf ‘bedienaar’. De priester ontvangt de belofte en het is God die je op dat moment verbindt.
Je huwelijk is pas helemaal geldig als het is ‘voltrokken’. Dat is niet het moment dat je de kerk uitstapt, maar als je helemaal één bent geworden tijdens de eerste geslachtsgemeenschap na de kerkelijke huwelijksbelofte. Voor de Kerk is dit dus in feite een ‘heilige daad’: je geeft jezelf met je lichaam helemaal aan elkaar. <terug>

5. Ik ben wel gelovig maar mijn vriend(in) niet. Kunnen we toch voor de Kerk trouwen?
Deze vraag kun je bespreken met de priester die jullie trouwt. Er zijn verschillende scenario’s mogelijk. Misschien is je vriend(in) geïnteresseerd in het katholieke geloof en wil hij/zij wel een weg gaan in het geloof en uiteindelijk misschien katholiek worden om in eenheid van geloof te trouwen.
Het is mogelijk om als katholiek te trouwen in de Kerk met een niet gelovige partij. Praat erover met je parochiepriester, want het aangaan van een huwelijk in de Katholieke Kerk brengt het een en ander met zich mee. Vooral voor de niet-gelovige partij zijn bepaalde dingen misschien nieuw: denk aan geloofsopvoeding van de kinderen of de onontbindbaarheid van een huwelijk. <terug>

6. Ik ben katholiek, maar mijn vriend(in) is protestants. Kunnen wij voor de Katholieke Kerk trouwen?
Een verschil in geloofsovertuiging tussen echtgenoten is geen onoverkomelijke hindernis voor een huwelijk in de Kerk, als beiden maar weten te delen wat elk in zijn eigen gemeenschap heeft ontvangen en van elkaar leren hoe zij hun trouw aan Christus beleven. Het is echter wel zo, dat het verschil in opvattingen over een huwelijk zelf, maar ook over godsdienstige mentaliteit een bron van spanningen kan zijn in een huwelijk. Overigens is er voor een geoorloofd gemengd huwelijk wel een uitdrukkelijke toestemming nodig. Je pastoor weet daar meer van. <terug>


7. Wij willen in het buitenland trouwen voor de Kerk, hoe moeten we dat aanpakken?
In het buitenland gelden vaak strenge voorschriften waaraan voldaan móet worden. Een zorgvuldige voorbereiding van een huwelijk in het buitenland is daarom vereist als je niet op het laatste moment in de problemen wil komen. Daarom moet je eerst met je eigen parochiepriester of diaken de ‘Verklaring voor de Kerkelijke huwelijkssluiting’ invullen. Zij kunnen daarop aangeven dat jullie toestemming hebben om buiten de parochie te trouwen.
Dit formulier moet vervolgens worden opgestuurd naar de kerkelijke rechtbank/het officialaat. Daarbij moeten recente (niet ouder dan een half jaar) doopbewijzen worden gevoegd en zo mogelijk ook de aantekening van het H. Vormsel. Voor een huwelijk in het buitenland verlangt men een tweetalige versie (Nederlands - Latijn). Vaak ook vraagt men een bewijs dat de huwelijkskandidaten een pastorale huwelijksvoorbereiding hebben gevolgd in de eigen parochie.
Alle formulieren dienen bij het Officialaat ‘gewaarmerkt’, op echtheid getekend en gestempeld te worden. Hierbij geeft het Officialaat de toestemming om in het buitenland te trouwen, zodat ook dan het huwelijk kerkrechtelijk in orde is. <terug>



Bronnen: www.katholieknederland.nl
Geloofsboek. De bisschoppen van België. Uitgeverij Lannoo
Katechismus van de Katholieke Kerk.
19-01-2010