Nieuws

06 MEI

Priesterwijding Vietnamees Phúc 17 mei

Petrus Lê H?ng Thiên Phúc, luidt zijn volledig naam. Op zaterdag 17 mei ontvangt de bijna 28e jarige Saigonees de priesterwijding van bisschop Hurkmans. “Ik beschouw mezelf niet als missionaris, maar ik wil onder de mensen zijn als medechristen,” zegt Phúc.

“Ik kom uit een katholieke familie en het christelijke geloof speelt altijd een belangrijke rol in ons dagelijkse leven. We hoefden thuis niet verplicht naar de kerk, maar we hadden wel behoefte altijd alles samen te doen: naar de Heilige Mis gaan, bidden voor en na het eten, de rozenkrans, over God-geloof-Kerk-leven van martelaren samen delen, enzovoort. Toen ik in 1999 naar Nederland kwam was dat een grote cultuurschok, het was midden in de winter, het was koud en het sneeuwde en ik was alleen zonder familie. Het heeft een onvergetelijke indruk op me gemaakt,” vertelt Phúc. Ondanks al de moeilijken in het naoorlogse Vietnam groeide Phúcs geloof en roeping Jezus te volgen nog sterker. Het communisme maakte het voor hem als christen moeilijk in zijn thuisland zijn roeping tot priester goed te kunnen volgen. Als 19 jarige begon hij aan de priesteropleiding: “Het was zwaar in het begin, je moest integreren in de seminariegemeenschap, je denkwijze en manier van leven aanpassen en de taal leren,”aldus Phúc.

Oost-west
Nu meer dan 9 jaar later heeft hij zichzelf leren ontdekken en staat open voor ‘alle goeds dat het westen’ hem biedt’, zoals de wetenschappelijke en cognitieve benadering van zaken. Het moeilijkste vak op het seminarie vond hij filosofie, omdat de hoofdzakelijk westerse denkwijze sterk verschilt van de oosterse. Hij wil zijn identiteit als Aziatisch christen niet verliezen, die hij omschrijft met woorden als saamhorigheid, dienstbaarheid, dankbaarheid, geduld en verdraagzaamheid. Een van de dingen die hem naar eigen zeggen onderscheidt van de doorgaans mondige westerse cultuur is zijn luisterende houding. “Ik heb geleerd dat je pas je mond open doet als je dat wordt gevraagd. Ik bestudeer eerst de situatie alvorens het woord te nemen.” Tijdens zijn stage in de Verrijzenisparochie in Boxtel heeft Phúc meegewerkt aan de voorbereiding op Doop, Eerste communie, Vormsel en huwelijken. Ook deed hij vele uitvaarten samen met de priesters en ging vaak op huis-en ziekenbezoek. “Mensen bezoeken is voor mij ook een ontmoeting met de Heer want ik herken Jezus in hun geluk, verdriet en lijden,”zegt Phûc. Zijn meest geliefde vakken op de priesteropleiding waren spiritualiteit, theologie, sacramenten en pastoraat.

Geen missionaris
De Vietnamees ziet zichzelf niet als missionaris die hier het geloof komt verkondigen. “Dat ligt hier gevoelig. Ik kom hier niet om mensen iets wijzer te maken, dat is nooit mijn houding geweest, ik wil niet opdringerig zijn. Ik wil als medechristen onder de mensen leven en met hen christelijke waarden delen opdat we allen samen altijd naar een cultuur van het leven en vrede kunnen streven,” legt Phúc uit. ”Ik kies voor de mensen en tegelijk verlies ik God en de Kerk niet uit het oog. Zonder God en de Kerk kan ik niets betekenen voor mensen. Ik wil het leven met de mensen delen maar hoe zou dat kunnen geschieden als ik geen liefde heb voor God die juist de adem van mijn leven is? Met een groot vertrouwen op God en liefde voor Kerk heb ik niets te verliezen,” besluit Phúc.

Michiel Savelsbergh (foto: J. van Eeden)

06-05-2008