Nieuws

16 JUL

Weblog vanuit Oeganda

Zaterdag July 14, 2007, Mbarara, Uganda

Hallo allemaal,

De Pauluscursus is afgelopen, we hadden vanochtend de afsluitingsmis. Net afscheid genomen van alle deelnemers.

Donderdag zijn we weer op outreach geweest. Om 07.00 uur hadden we een mis, om 08.00 uur ontbijt en om 09.00 uur zou de bus ons op komen halen. Ik voelde me niet zo lekker, dus ik wilde koekjes gaan halen. Uiteindelijk heb ik 2 uur moeten wachten op mijn koekjes en voordat de bus er eindelijk was. Wachten doen we hier heel veel.
Ik had er niet zo veel zin in en ik zat een beetje te genieten van het uitzicht. In de bus zat ik naast Father Peter. Hij is echt een schat! Ik had het met hem over de verschillen tussen Nederland en Uganda. Hij is een aantal keer in Nederland geweest, dus hij weet heel goed waar ik het over heb.

We kwamen rond 12.00 uur aan bij een kerkje waar we werden opgesplitst in verschillende groepjes; ik werd weer ingedeeld bij Father Peter en Louis. Er liep een vrouw met ons mee, zij zou ons naar alle huisjes brengen waar we gingen bidden. We hadden afgesproken zo'n vijf huisjes te bezoeken. We liepen daar door de mooie heuvels en tussen de kleien huisjes, toen er, zonder dat we het door hadden, ineens een hele stoet kinderen achter ons liep. Ze hadden nog nooit een blanke gezien. Ik heb iedereen even gegroet en daar waren ze erg blij mee.
Ze liepen nog een tijdje met ons mee totdat we bij een huisje aankwamen waar het binnen heel erg stonk. Er lag een man op een oud matras en hij vertelde dat hij drie jaar geleden zijn heup had gebroken. Deze man was 74 jaar oud en na een gesprek van ongeveer tien minuten stelde hij ons alle vragen nog een keertje. Waar komen jullie vandaan? Wat komen jullie doen? We merkten dat hij ook iets aan z'n geheugen had, want we moesten ons drie keer voorstellen. We hadden voor de man gebeden en we konden zien dat hij dat erg fijn vond, want hij wilde graag dat we nog wat langer bleven. Helaas kon dat niet want we hadden nog veel te doen.

Onderweg werden we gewenkt door een oude vrouw van 94 jaar oud. We hebben snel voor haar gebeden, want eigenlijk zou een andere groep bij haar op bezoek gaan. We liepen naar een huis van een lieve vrouw en daar gingen we lunchen. De vrouw die met ons mee liep waste onze handen, maar daarvoor moest ik even naar de wc. Je gaat hier alleen maar naar de wc als je echt moet! Het is zo'n "uitdaging" om boven zo'n gat te gaan hangen.
Teruggekomen met gewassen handen gingen we eten. Heerlijke gebakken aardappels en nootjes. Ik kreeg thee en de andere dronken koeienmelk, onwijs smerig! Na lekker gegeten te hebben begon Louis, zoals gewoonlijk, te praten over de liefde van God. De vrouwen knikte uitbundig en Father Peter vertaalde alles. We baden voor de vrouw en haar gasten.

We gingen verder met onze tocht, we liepen een heel eind door de bananenplantage en we kwamen bij een huisje van een vrouw met vier kinderen. Haar eigen kinderen waren allemaal getrouwd en woonden in Kampala, de hoofdstad van Uganda. Ze zorgde nu voor de vier kleine kinderen van een familielid. We kregen ook bij haar wat te eten een ze schonk vier glazen vol met een bruine prut. Mij werd verteld dat het het sap is van een bepaalde noot en het was niet heel vies, maar niet lekker genoeg om helemaal op te drinken. Na voor deze vrouw gebeden te hebben gingen we nog verder de bush bush in.
We moesten een heel eind lopen en we werden bij ieder huis naar binnen geroepen. Iedereen zat me aan te staren, het was voor het eerst dat er een blanke door hun dorp liep. De kinderen waren onwijs grappig, ze stonden me letterlijk met hun mond open aan te staren. Ik kreeg onwijs veel pijn in m'n buik en ik was erg moe, we hadden nu al zo'n 8 huizen bezocht en we wilde eigenlijk wel even uitrusten. De huizen die we hadden bezocht zagen er allemaal hetzelfde uit. Heel klein, meestal 2 kamers en gemaakt van hout en klei. De kinderen zien er heel smerig uit en ik wist dat ik op dat moment heel veel vieze dingen aan m'n handen had nadat ik iedereen even had aangeraakt.

We gingen naar het huis van de vrouw die met ons mee liep en daar wonen 5 vrouwen met hun kinderen. Ik zag geen mannen en ik heb er ook niet naar gevraagd. De vrouw gaf haar kind de borst en daarna gingen we weer verder. We kwamen bij drie oude vrouwen die heel erg afgelegen woonden. Toen ik binnen stapte, begonnen ze van blijdschap te zingen. Er was een moesoengoe meegebracht. Ik bad voor ze en daarna kreeg ik drie eieren. We hadden al onwijs veel geld gekregen van de anderen. Dat was bestemd voor de gemeenschap. We liepen weg en de vrouw schreeuwde ons na dat ze wilde dat ik bleef. Ook riep ze; "Jouw benen zijn perfect, je bovenlichaam is perfect, je hoofd is perfect, de Heilige Geest leeft echt in jou!" We moesten erg lachen en ik liep terug om haar een knuffel te geven. Father Peter en Louis zeiden allebei dat ik in Uganda moest gaan wonen, want met mijn blanke hoofd bekeer ik iedereen!

We zijn bij nog onwijs veel mensen naar binnen geweest om te bidden, ik had er aan het begin van de dag geen zin in, maar de mensen bouwen je zo op. Ze zijn zo gastvrij en lief en vreugdevol!
Uiteindelijk was mijn buikpijn gelukkig weg en toen gingen we bij een redelijk rijke familie avondeten. We aten gelukkig weer heel lekker, zoete aardappels, matoke en een soort pindasaus, wat niet echt naar pindasaus smaakt maar het is wel erg lekker. Ik waste achteraf hun handen en zei wat dingen in het Ruyankore. De vrouw wilde dat ik bleef om Ruyankore te leren! Haha, zij was echt onwijs lief en erg oud! Ik was graag gebleven, maar ik moest natuurlijk weer gaan.
Rond 19.00 uur waren we teruggekomen bij de bus met een mand vol ananassen, papaya's, eieren en geld. Iedereen was er al en we werden erg hartelijk ontvangen. In de bus was het een feest, stampvol en erg gezellig. Door de hobbelige wegen werd er onder het zingen veel gegild. Het was een erg leuke, maar vermoeiende dag geweest en ik was blij dat we weer terug gingen.

We gaan zometeen naar de stad, morgen gaan we weg voor een aantal dagen om te evangeliseren, volgende week zaterdag gaan we op safari en daarna gaan we zwemmen en we krijgen daarna een uitgebreide lunch. Zondag zijn we weer terug in de gemeenschap om daar 1 nachtje te slapen en maandag gaan we heel de dag naar Kampala om 's avonds door te rijden naar Entebbe, het vliegveld. Het gaat allemaal veel te snel voorbij en toch heb ik het idee dat ik hier al een paar maanden zit.
Tot snel!! Heel veel liefs en God's zegen,

Mijke Sogtoen
16-07-2007