Nieuws

16 JUL

Weblog vanuit Oeganda

13 juli 2007

Beste allemaal,

Gisteren was het onze tweede dag dat we gingen evangeliseren. We hadden dezelfde groepen als de eerste keer. In het begin had ik er niet zo’n zin in, maar uiteindelijk heb ik er toch wel van genoten. Het was beter weer dan de vorige keer. We gingen deze keer uiteraard naar andere dorpen. Eerst gingen we naar de hoofdkerk van die parochie. Daar vertelde de priester dat de parochie 11000 christenen had. Dat is erg veel. Toen we daar een foto hadden gemaakt gingen we verder naar het plaatsje waar we gingen evangeliseren. Deze keer ging het ook wat beter dan de eerste keer. De mensen snapte ik nu ook al wat beter en ik kon beter met ze overweg. Anders dan de eerste keer wisten ze nu dat we kwamen. Ze waren dus voorbereid. Sommige mensen hadden daarom eten en drinken voor ons voorbereid terwijl we niet binnenkwamen. Dat vonden ze dan niet echt leuk, want een blanke in je huis is toch wel erg uniek. Erg bijzonder vonden we dat mensen dingen zoals eten aan ons gaven terwijl ze al bijna niks hebben.

Ik was samen met mijn mede-evangelistor naar de dirigent van de parochie gegaan. Voor hem was het ineens de dag van z’n leven. Hij vond het geweldig dat er iemand van zover in zijn huis mocht zijn. Ik vond het ook geweldig. Het was een erg gezellige man. Nadat we met hem gepraat en gebeden hadden, liet hij ons allemaal foto’s zien van waar hij allemaal al niet gedirigeerd had. Ook had hij wat kaarten met Duitse foto’s. Van mannetjes in die jagerspakken. Dat vond hij ook helemaal geweldig. Later mochten we nog in zijn gastenboek schrijven. Hij hoopte dat we nog een keer terug konden komen, maar dat is waarschijnlijk niet mogelijk.

Toen we allemaal weer terug waren bij de lokale kerk hadden we een hele hoop ananassen verzameld. Een stuk of acht, denk ik. Daarnaast hadden we bananen, suikerriet, eieren, passievruchten en nog wat vruchten. Het uitzicht was er ook erg mooi: je kon superver kijken. We werden weer opgehaald met de bus. Deze keer zat de andere groep er al in. Het was flink krap, maar het ging. In de bus werd flink wat afgezongen. Het wilde gewoon niet stoppen. Dat is soms ook wel een minpunt van de Afrikanen: die kennen geen rem en gaan maar door.

De aankomst in de gemeenschap was erg ondankbaar. Niemand stond op ons te wachten. Dat was ook de bedoeling achteraf. Ze hadden de eetzaal weer in twee delen verdeeld en alles overhoop gegooid. Tafels, stoelen, bouwmaterialen en rommel lag overal en in het midden uitstelling van de heilige hostie. We gingen in stilte binnen. De les van dit alles was, dat we dienaren waren van God en meer niet. En dat het in de realiteit niet altijd zo is dat je met vreugde wordt binnengehaald, maar dat er soms niet eens naar je omgekeken wordt. Het eten was al koud en we moesten zelf alles schoonmaken en opruimen. Ik heb zelf nog maar wat koeken gegeten, want ik kreeg niet veel naar binnen.

De cursus is zaterdag afgelopen. We blijven dan tot zondag. Maandagochtend vroeg gaan we op outreach. We zitten dan met twee groepen in hetzelfde dorp. Dit duurt tot vrijdag. Daarna komen we nog twee dagen terug hier naar de gemeenschap. We weten nog niet wat we eten tijdens de outreach dus dat is nog even een verrassing.
Groeten,

Matthijs Janssen
16-07-2007