Nieuws

01 APR

Avond Barmhartigheid hoogtepunt Geloofsweek

“Vrijdag 31 maart vond in de Brigidakerk in Geldrop het hoogtepunt van de Geloofsweek plaats,” zegt priester Marc Timmermans die de week vanuit het bisdom inhoudelijk begeleidt. “De kerk zat voor ongeveer driekwart vol met mensen. Naar schatting zijn er zo’n 75 voor het eerst in hun leven bij een priester gaan biechten.” Drie jongeren van de Emmanuel School of Mission uit Rome gaven impressies van de afgelopen week.

Het was een rustige en vredige avond waarin veel gebeden en gezongen werd. Ook was er een pantomimespeler die het verhaal van de Verloren zoon uitbeeldde. Er was een getuigenis van een vrouw die zonder vader is opgegroeid en tijdens de Wereldjongerendagen in 1991 God ontdekte als vader. Ook was er een getuigenis van een Amerikaanse jongen die in biechtgesprekken dingen voor zich hield, waarvoor hij zich schaamde. Toen hij ze wel ter sprake bracht ging hij opgelucht de kerk uit. “Het ging diep afgelopen vrijdag,” concludeert Marc.

Hieronder de impressies van de drie jongeren die een jaar in Rome verblijven en op missie over de wereld gaan.

Dinsdag was onze eerste dag op het Augustinianum. We gingen bij verschillende klassen langs en tijdens de pauzes spraken we met de leerlingen. Aan het eind van de dag kwamen er twee meisjes van een jaar of 18 naar ons toe en vroegen ons waarom we in God geloofden. Nadat we hun verteld hadden hoe gelukkig God ons maakte, vertelde ze ons dat ze ook in God geloofden, maar dat ze het door een aantal regels van de kerk moeilijk vonden om vreugde in hun geloof te vinden. We hadden toen een lang gesprek waarin we niet alleen die regels uitlegden, maar waarin we vooral deelden hoe die regels een plaats in ons leven gekregen hebben en hoe ze ons uiteindelijk gelukkiger gemaakt hebben. Het was erg mooi om te zien hoe opgelucht en blij die meiden naar huis gingen.

Fransisca, Indonesië

Donderdagavond tijdens de jongerenavond in de tent, sprak ik met 7 jongeren. Hoewel ze op het Augustinianum zaten, hadden ze nog niet met ons gesproken. Ze hadden ons in de kantine gezien en waren benieuwd wat voor feestje we organiseerden. Ik vertelde ze hoe ik Gods liefde ontdekt had en hoe gelukkig het me maakte. We hebben daarna samen nog een uur over Gods liefde en barmhartigheid gepraat. Je kon echt zien dat ze blijer weg gingen en dat ze met veel hoop aan hun zoektocht naar God begonnen waren.

Reggie, California, USA

Woensdagmiddag was de Mariakapel open en kon iedereen er kaarsjes opsteken. Aan het begin van de middag kwam er een meisje van ongeveer 8 jaar naar binnen, stak een kaarsje op en toen we vroegen of ze wist wat bidden was, vertelde ze “Dat is toch denken tegen God?”. En kwartiertje later kwam ze met een stuk of 4 vriendinnetjes de kerk binnen en ze zei tegen haar vriendinnetjes “Dan moet je nu knielen….. Dan steek je zo het kaarsje aan….. Dan mag je nu gaan bidden, dat is denken tegen God….. En voordat je weg gaat, mag je ook nog een tekstje meenemen”. Deze meisjes kwamen op hun beurt weer terug met hun broertjes, zusjes, vriendinnetjes en zo ging als maar door, zodat de hele kapel de hele middag vol met kinderen zat.

Elma, Tilburg
01-04-2006