Nieuws

01 APR

Stadsmonniken met confronterend getuigenis

Brother Shawn en brother Martin gaven tijdens de jongerenavond op het Geloofsfeest een confronterend getuigenis van hun eigen leven. “De videoclips op MTV degraderen vrouwen tot slavinnen en verheffen mannen tot ‘pimps’.” Een ouderwetse donderpreek in de taal van 2006.

De avond begon met reliekrockband de Burning Preesteeps. Meer dan een uur speelden de 2 meiden en 5 jongens en kregen de jongeren voor het podium flink aan het dansen. Ze kondigden ook hun nieuwe lofprijs-CD aan die deze zomer verschijnt. PSV voetballer André Ooier, geblesseerd wegens een gebroken teen, vertelde dat hij weer met trainen begint bij ‘een van de mooiste clubs ter wereld’. Hoe hij met tegenslagen omgaat? “Toen ik 25 was heb ik allebei mijn ouders verloren en brak ook nog mijn been, ik zat in zak en as. Toch ben ik blijven geloven en heb mijzelf een positief doel voor ogen gehouden en ben daarvoor gegaan,” aldus André die daarop een luid applaus kreeg. Op oud PSV voorzitter Harry van Raaij heeft het Geloofsfeest een diepe indruk gemaakt. Vooral het verhaal van over de hoop van kardinaal Danneels. “Het geeft de jeugd een nieuwe kijk op iets beters,” zei Van Raaij. Priester Harald Spiertz, die per 1 mei deel uit gaat maken van het pastorale team in Geldrop, vond de aanwezigheid van zoveel jongeren indrukwekkend. “Alleen jammer dat voetballer Gomez niet kon komen vanwege ziekte. Dit soort activiteiten met rockmuziek is ook in de toekomst een goed middel om jongeren te trekken,” aldus Spiertz.

Wup, Wup, Jezus
Wanneer de 34-jarige brother Martin het podium betreedt vraagt hij of iedereen op de grond wil gaan zitten en stil wil zijn. “Wup, wup, Jezus” roept hij met hoge stem en de jongeren doen hem na. “We love Holland, Amen.” Zijn kompaan brother Shawn verschijnt ten tonele. Van zijn vader mocht hij niet zitten klooien tijdens de mis, want dan kreeg hij samen met zijn broer met de riem op z’n achterste. Toen hij 14 was en gevormd werd betekende het geloof ‘zero’ voor hem. Na de universiteit bracht hij nog acht jaar door als hotelmanager in Californië. Op al het drinken en de sex daar is hij achteraf niet trots. “Ik ervoer een leegte en ging met steeds ongelukkiger voelen,” vertelde Shawn. Hij besloot leraar te worden. Toen een oudere collega-lerares hem tijdens de koffie vroeg waar hij naar de kerk ging, schaamde hij zich zo dat hij niet meer ging, dat hij daarover loog. “Thuis baalde ik van die leugen.” Hij ging weer naar de mis op zondag en belandde bij een gebedsgroep. Op 21 juni 1991 besloot hij priester te worden. “Ik had nooit gedacht dat ik hier in Holland in een grijze jurk over Jezus en de Kerk zou staan praten.”

Brother Martin komt het podium op en begint te rappen met de nodige mondbeats. Hij houdt een groot kruis omhoog. Als jongste van tien kinderen vertelt hij dat zijn relatie met z’n vader niet goed was. Op zijn dertiende liet hij alles wat met Kerk en geloof had achter zich. “Hoe kan God liefde zijn, als je eigen vader dat niet is?” Om gezien en erkend te worden stortte hij zich in de hiphop en punkrock. Toen hij op kerstavond 16 jaar was, hij voor het eerst seks had met zijn vriendin en zijn maagdelijkheid verloor deed dat pijn. De relatie ging kapot en hij wilde daarna alleen maar seks met veel vriendinnen. “Ze zijn toch om pijn te doen?” Martin pleit achteraf voor seks na het huwelijk en veroordeelt MTV dat mannen als pimps etaleert en vrouwen als slavinnen. Martin raakte aan de wiet en de alcohol en werd zo depressief dat hij niet meer wilde leven. Uiteindelijk werd hij een Franciscan Friar en pleit hij nu voor alles waar hij vroeger niets van moest hebben. Martin vraagt de priesters in de zaal hun hand op te steken. “Priests are the real deal.” Priester Dieter Hedebouw roept hij naar voren en vraagt hem of hij bij hem kan biechten. Het lijkt aanvankelijk een geintje maar brother Martin meent het echt. “Wie durft het aan om hier vanavond bij een van de priesters te gaan biechten?” Ook de bisschop krijgt Martin op een stoel naast het podium. Enkele jongeren stappen aarzelend op de bisschop en de overige priesters af. Martin begint weer te praten als Brugman en zwaait met een houten kruis. “Dit is niet echt onze stijl,” reageert priester Marc Timmermans wat verontrust. De rust keert weer wanneer er zachte gitaarmuziek klinkt en Marc op een aangename toon de avond in een minder confronterend vaarwater loodst.
01-04-2006